NAZAR69 عاشق اندیمشک

والنتاین

nazar69 — Tue, 10 Feb 2009 22:04:18 GMT

روز VALENTINE پیشا پیش به همه عشاق مبارک باد

کنکور یعنی مرگ!!!!

nazar69 — Fri, 05 Sep 2008 15:44:18 GMT

من که قبول نشدم خوش به حال اونا که قبول شدن

سخن و حدیث روز

nazar69 — Wed, 27 Aug 2008 14:37:18 GMT

تنها فرق بين موفقيت و شکست، نوع نگاه است

امام جعفر صادق علیه السلام

غیبت آن است كه درباره برادرت چیزى بگویى كه خداوند آن را پنهان كرده است . / میزان الحكمه حکمت ۱۵۵۱۰

آنچه با سخاوت بدهي، به تو باز خواهد گشت

پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله و سلم

مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف از عترت من و از فرزندان فاطمه است . / بحار الأنوار جلد 38 صفحه 44

اكثر هكرهاي ايراني كلاه مشكي هستند

nazar69 — Tue, 29 Jul 2008 13:20:18 GMT

يك كارشناس امنيت شبكه گفت:اكثر هكرهاي ايراني(‪HACKER)‬كه به صورت حرفه‌يي فعاليت مي‌كنند از دسته نفوذگران اينترنتي" كلاه مشكي"(‪ (BLACK HAT‬و خطرناك هستند.

به گزارش بخش خبر شبكه فن آوري اطلاعات ايران ، از ایرنا، "اميرحسين صيرفي"گفت:هكرهاي" كلاه مشكي" بيشتر به اعمال خرابكاري مي‌پردازند و با نفوذ به شبكه اطلاعاتي به اهداف و منافع مالي و معنوي خود مي‌رسند.

وي افزود: اين دسته از هكرها بيشتر به هك كردن كارتهاي اعتباري، شكستن قفل (‪ (CRACK‬برنامه‌هاي نرم‌افزاري مهم و فروش آنها، نفوذ به مراكز داده‌هاي مهم، نفوذ به سيستمهاي مالي و بانكي و هك كردن سايتهاي اينترنتي معروف و مهم اقدام مي‌كنند.

وي يادآور شد: بسياري از افرادي كه در ايران به نفوذ در شبكه اينترنت مي‌پردازند، هنوز وارد مراحل حرفه‌يي نشده‌اند و بيشتر به دنبال كسب شهرت و هيجان هستند.

وي دسته‌هاي مختلف هكرها را "كلاه سفيد"،"كلاه قرمز"، " كلاه مشكي "،" كلاه خاكستري "و"كلاه صورتي " دانست و گفت: هكرهاي "كلاه سفيد"به عنوان هكرهاي خوب و مفيد ارزيابي مي‌شوند كه به تامين امنيت شبكه كمك مي‌كنند.

صيرفي،هكرهاي "كلاه مشكي"و"كلاه قرمز" را در زمره هكرهاي خطرناك عنوان كرد و اظهار داشت: هكرهاي " كلاه خاكستري " در مرحله‌ي بين "كلاه سفيدها" و" كلاه مشكي‌ها" قرار دارند.

وي هكرهاي "كلاه صورتي" را هكرهاي غيرحرفه‌يي دانست و گفت:اين دسته هكرها بدون هدف مشخصي دست به خرابكاري در شبكه مي‌زنند.

وي با اشاره به اينكه هنوز قوانين جزايي براي برخورد با اعمال خرابكاري در شبكه اينترنت در ايران وجود ندارد ، گفت: به دليل نبود اين قوانين، هكرهاي خرابكار ايراني با خيالي آسوده به فعاليت خود ادامه مي‌دهند.

صيرفي تصريح كرد:هنوز بسياري از سيستم‌هاي اطلاعاتي و شبكه‌يي در ايران در شرايط خوب امنيتي به سر نمي‌برند و اين امر به يكه‌تازي هكرهاي ايراني كمك بسياري مي‌كند.

به گفته صيرفي، شرايط بد امنيتي سيستم‌هاي اطلاعاتي ايران دست مايه خوبي نيز براي هكرهاي خارجي شده است كه بايد هر چه زودتر به‌منظور جلوگيري از ضررهاي مالي و معنوي زياد، برنامه‌هايي براي رفع آنها در نظر بگيريم.

پسراندیمشکی

nazar69 — Sun, 20 Jul 2008 01:41:18 GMT

سلام دوستان ممنون از محبتتون که به من سر میزنید

به وب جدید من هم سربزنید لطفا

WWW.BIA2SHER.IRANBLOG.COM

رضا

nazar69 — Fri, 11 Jul 2008 00:36:18 GMT

این هم از رضاچطوره ؟

تاریخچه کامپیوتر

nazar69 — Fri, 11 Jul 2008 00:33:58 GMT

تاریخ و پیشینه

اگرچه آغاز ساخت رایانه‌های رقمی الکترونیک را می‌شود از اواخر دهه ۱۹۳۰ میلادی دانست، ریشه‌ها، مبادی، و سر‌چشمه‌های دانش رایانه را باید در روش‎های محاسباتی کهن با تاریخ و سوابق هزاران ساله نشان گرفت. در بسیاری از روش‌های محاسباتی بابلیان الگوریتم‌هائی به‌کار می‌رفته هم‌اکنون نیز رایج است. کتاب الجبر و مقابله خوارزمی پر از روش‌های محاسباتی الگوریتمی است و بی‌دلیل نیست که نام الگوریتم از نام خوارزمی گرفته شده است.

دانش رایانه به معنی امروزین آن احتمالاً از مطالعات چارلز ببیج و ایدا آگوستا، کنتس لاولیس شروع می‌شود. در سال 1900 IBM ماشین هایی دارای پانچ کارد به فروش می رساند. به هر حال این ماشین ها برای انجام یک کار یا زیرمجوعه ای از کارهای معین ساخته شده بودند.در طول دهه 1940 ماشین های محاسب بسیار قدرتمندی ساخته شدند و عبارت رایانه(کامپیوتر) به آنها اطلاق شد که جایگزین نمونه های انسانی خود شده بودند زمانی که مشخص شد می توان از رایانه ها برای کارهایی غیر از محاسبات ریاضی استفاده کرد علم رایانه به تمام کارهایی محاسباتی گسترش یافت. برای اولین بار در سال 1960 علوم رایانه بصورت یک رشته مستقل بوجود آمد و آن را با مدارک معتبر در دانشگاه ها ارائه نمودند. از زمانی که رایانه ها در دسترس عموم قرار گرفتند برنامه های مختلف ارائه شده برای آنها زمینه های جداگانه برای مطالعه گشته اند.

پیشرفت های بزرگ

با وجود عمر کم آن به عنوان یکی رشته دانشگاهی علم رایانه کمک های اساسی به دانش و اجتماع نموده است. که شامل موارد زیر است:

کاربردها در علم رایانه

یک تعریف رسمی برای محاسبات و محاسبه پذیری و اثبات مسائلی که غیرقابل حل و سخت است.
مفهوم زبان برنامه نویسی ابزاری برای بیان دقیق اطلاعات تحلیل پذیر در سطوح مختلف انتزاع است.

کاربردها خارج از علم رایانه

موجب بوجود آمدن انقلاب دیجیتال شد که یه عصر اطلاعات فعلی منجر شد.
در رمزنگاری شکسته شدن کد انیگما کمکی اساسی برای پیروزی متفقین در جنگ جهانی دوم شده است.
محاسبات علمی مطالعه پیشرفت ذهن و بررسی ژنوم انسانی در پروژه ژنوم انسانی را ممکن ساخت. پروژه های محاسبات توزیعی Folding@home امکان بررسی پروتئین ها را فراهم ساخت.

ارتباط با سایر رشته ها

علی رغم نام آن علم رایانه بیشتر در زمینه هایی غیر از علم رایانه به بررسی می پردازد. بدین دلیل نام های جایگزین دیگری برای آن پیشنهاد شده است. دانشمند دانمارکی پیتر ناور عبارت داده شناسی (datalogy) را پیشنهاد نمود تا این حقیقت را که این رشته علمی بیشتر به داده ها و پردازش آنها توجه دارد نه لزوما رایانه ها. اولین موسسه علمی که عبارت داده شناسی را بکار برد DIKU گروه داده شناسی در دانشگاه کپنهاگ بوده است که توسط پیتر ناور در سال 1969 به عنوان اولین گروه داده شناسی بنا گذاشته شد. این عبارت بیشتر در کشورهای اسکاندیناوی مورد استفاده قرار گرفته است. در اولین روزهای این علم در ارتباطات ACM نام های دیگری نیز برای دانشمندان این زمینه پیشنهاد شده بود مانند turingineer و turologist و flowcharts-man و applied-metamathematition و applied epistomologist. سه ماه بعد در این مجله عبارت comptologist پیشنهاد شد و سال بعد عبارت hypologist . اخیرا عبارت computics نیز پیشنهاد شده است.

در حقیقت عبارت زیر از دانشمند معروف علم رایانه ادگار دیجیکیسترا نقل قول شده است:

"علم رایانه به همان اندازه در مورد رایانه است که نجوم در مورد تلسکوپ." طراحی و بکارگیری رایانه و سیستم های رایانه ای معمولاً در محل بکارگیری رشته های دیگر است. برای مثال سخت افزار رایانه توسط مهندسین کامپیوتر مورد بررسی قرار می گیرد و مطالعه سیستم های رایانه ای تجاری و بکارگیری آنها در رشته فن آوری اطلاعات و سیستم های اطلاعاتی است. گاهی علوم کامپیوتر را بدلیل این که به اندازه کافی علمی نیست مورد انتقاد قرار می دهند که در این عبارت بیان شده است:"دانش به علم رایانه مانند هیدرودینامیک است به لولهکشی". این عبارت توسط استن کلی بوتل و دیگران بیان شده است. مطالعات در علم رایانه معمولاً یه سایر رشته ها نیز وارد شده است مانند هوش مصنوعی

شبکه های کامپیوتری

nazar69 — Fri, 11 Jul 2008 00:29:50 GMT

تعریف

شبکه های کامپیوتری مجموعه ای از کامپیوترهای مستقل متصل به یکدیگرند که با یکدیگر ارتباط داشته و تبادل داده می کنند. مستقل بودن کامپیوترها بدین معناست که هر کدام دارای واحدهای کنترلی و پردازشی مجزا بوده و بود و نبود یکی بر دیگری تاثیرگذار نیست. متصل بودن کامپیوترها یعنی از طریق یک رسانه فیزیکی مانند کابل ، فیبر نوری ، ماهواره ها و ... به هم وصل می باشند. دو شرط فوق شروط لازم برای ایجاد یک شبکه کامپیوتری می باشند اما شرط کافی برای تشکیل یک شبکه کامپیوتری داشتن ارتباط و تبادل داده بین کامپیوترهاست.

این موضوع در بین متخصصین قلمرو شبکه‌ مورد بحث است که آیا دو رایانه که با استفاده از نوعی از رسانه ارتباطی به یکدیگر متصل شده‌اند تشکیل یک شبکه می دهند. در این باره بعضی مطالعات می گویند که یک شبکه نیازمند دست کم ۳ رایانه متصل به هم است. یکی از این منابع با عنوان «ارتباطات راه دور: واژه‌نامه اصطلاحات ارتباطات راه دور»، یک شبکه رایانه‌ای را این طور تعریف می‌کند: «شبکه‌ای از گره‌های پردازشگر دیتا که جهت ارتباطات دیتا به یکدیگر متصل شده‌اند». در همین سند عبارت «شبکه» این طور تعریف شده است: «اتصال سه با چند نهاد ارتباطی». ^[۱] رایانه‌ای که به وسیله‌ای غیر رایانه‌ای متصل شده است (به عنوان نمونه از طریق ارتباط «اترنت» به یک پرینتر متصل شده است) ممکن است که یک شبکه رایانه‌ای به حساب آید، اگرچه این نوشتار به این نوع پیکربندی نمی‌پردازد.

این نوشتار از تعاریفی استفاده می‌کند که به دو یا چند رایانه متصل به هم نیازمند است تا تشکیل یک شبکه را بدهد. ^[۲] در مورد تعداد بیشتری رایانه که به هم متصل هستند عموماً توابع پایه‌ای مشترکی دیده می‌شود. از این بابت برای آنکه شبکه‌ای به وظیفه‌اش عمل کند، سه نیاز اولیه بایستی فراهم گردد، «اتصالات»، «ارتباطات» و «خدمات». اتصالات به بستر سخت‌افزاری اشاره دارد، ارتباطات به روشی اشاره می‌کند که بواسطه آن وسایل با یکدیگر صحبت کنند و خدمات آنهایی هستند که برای بقیه اعضای شبکه به اشتراک گذاشته شده‌اند.^[۳]

طبقه‌بندی شبکه‌های رایانه‌ای

بر اساس لایه شبکه

ممکن است شبکه‌های رایانه‌ای مطابق مدلهای مرجع پایه‌ای که در صنعت به عنوان استاندارد شناخته می‌شوند مانند «مدل مرجع ۷ لایه OSI» و «مدل ۴ لایه TCP/IP»، بر اساس نوع «لایه شبکه»ای که در آن عمل می‌کنند طبقه‌بندی شوند.

بر اساس اندازه

ممکن است شبکه‌های رایانه‌ای بر اساس اندازه یا گستردگی ناحیه‌ای که شبکه پوشش می‌دهد طبقه‌بندی شوند. برای نمونه «شبکه شخصی» (PAN)، «شبکه محلی» (LAN)، «شبکه دانشگاهی» (CAN)، «شبکه کلان‌شهری» (MAN) یا «شبکه گسترده» (WAN).

بر اساس نوع اتصال

ممکن است شبکه‌های رایانه‌ای بر اساس فناوری سخت‌افزاری که جهت متصل کردن هر دستگاه در شبکه استفاده می‌کنند طبقه‌بندی شوند. نمونه‌هایی از این فناوری‌ها عبارت‌اند از: «اترنت» (Ethernet)، «شبکه محلی بی‌سیم» (WLAN)، شبکه HomaPNA یا «ارتباط از طریق خطوط برق».

بر اساس معماری کاربری

ممکن است شبکه‌های رایانه‌ای بر اساس معماری کاربری که بین اعضای شبکه وجود دارد طبقه‌بندی شود، برای نمونه معماری‌های Active Networking، «مشتری-خدمتگذار» (Client-Server) و «همتا به همتا» Peer-to-Peer (گروه کاری).

بر اساس همبندی (توپولوژی)

نوشتار اصلی را بخوانید: همبندی (رایانه)

ممکن است شبکه‌های رایانه‌ای بر اساس نوع همبندی شبکه طبقه‌بندی شوند مانند: «شبکه باس» (Bus)، «شبکه ستاره» (‎(Star، «شبکه حلقه‌ای» (Ring)، «شبکه توری» (Mesh)، «شبکه ستاره-باس» (Star-Bus)، «شبکه درختی» (Tree) یا «شبکه سلسله مراتبی» (Hierarchical) و غیره.

همبندی شبکه را می‌توان بر اساس نظم هندسی ترتیب داد. همبندی‌های شبکه طرح‌های منطقی شبکه هستند. واژه منطقی در اینجا بسیار پرمعنی است. این واژه به این معنی است که همبندی شبکه به طرح فیزیکی شبکه بشتگی ندارد. مهم نیست که رایانه‌ها در یک شبکه به صورت خطی پشت سر هم قرار گرفته باشند، ولی زمانیکه از طریق یک «هاب» به یکدیگر متصل شده باشند تشکیل همبندی ستاره می‌کنند نه باس. و این عامل مهمی است که شبکه‌ها در آن فرق می‌کنند، جنبه ظاهری و جنبه عملکردی.

بر اساس قرارداد

ممکن است شبکه‌های رایانه‌ای بر اساس «قرارداد» ارتباطی طبقه‌بندی شوند. برای اطلاعات بیشتر لیست پشته‌های قرارداد شبکه و لیست قراردادهای شبکه را ببینید.

انواع شبکه‌های رایانه‌ای از نظر اندازه

شبکه شخصی (PAN)

نوشتار اصلی را بخوانید: شبکه شخصی

«شبکه شخصی» (Personal Area Network) یک «شبکه رایانه‌ای» است که برای ارتباطات میان وسایل رایانه‌ای که اطراف یک فرد می باشند (مانند «تلفن»ها و «رایانه‌های جیبی» (PDA) که به آن «دستیار دیجیتالی شخصی» نیز می گویند) بکار می رود. این که این وسایل ممکن است متعلق به آن فرد باشند یا خیر جای بحث خود را دارد. برد یک شبکه شخصی عموماً چند متر بیشتر نیست. موارد مصرف شبکه‌های خصوصی می‌تواند جهت ارتباطات وسایل شخصی چند نفر به یکدیگر و یا برقراری اتصال این وسایل به شبکه‌ای در سطح بالاتر و شبکه «اینترنت» باشد.

ارتباطات شبکه‌های شخصی ممکن است به صورت سیمی به «گذرگاه»های رایانه مانند USB و FireWire برقرار شود. همچنین با بهره‌گیری از فناوری‌هایی مانند IrDA، «بلوتوث» (Bluetooth) و UWB می‌توان شبکه‌های شخصی را به صورت بی‌سیم ساخت.

شبکه محلی (LAN)

نوشتار اصلی را بخوانید: شبکه محلی

«شبكه محلی» (Local Area Network) یك «شبکه رایانه‌ای» است كه محدوده جغرافیایی كوچكی مانند یك خانه، یك دفتر كار یا گروهی از ساختمان‌ها را پوشش می دهد. در مقایسه با «شبكه‌های گسترده» (WAN) از مشخصات تعریف‌شده شبكه‌های محلی می توان به سرعت (نرخ انتقال) بسیار بالاتر آنها، محدوده جغرافیایی كوچكتر و عدم نیاز به «خطوط استیجاری» مخابراتی اشاره كرد.

دو فناوری «اترنت» (Ethernet) روی كابل «جفت به هم تابیده بدون محافظ» (UTP) و «وای‌فای» (Wi-Fi) رایج ترین فناوری هایی هستند كه امروزه استفاده می شوند، با این حال فناوری‌های «آركنت» (ARCNET) و «توكن رینگ» (Token Ring) و بسیاری روشهای دیگر در گذشته مورد استفاده بوده اند.

شبکه کلان‌شهری (MAN)

نوشتار اصلی را بخوانید: شبکه کلان‌شهری

«شبکه کلان‌شهری» (Metropolitan Area Network) یک «شبکه رایانه‌ای» بزرگ است که معمولاً در سطح یک شهر گسترده می‌شود. در این شبکه‌ها معمولاً از «زیرساخت بی‌سیم» و یا اتصالات «فیبر نوری» جهت ارتباط محل‌های مختلف استفاده می‌شود.

شبکه گسترده (WAN)

نوشتار اصلی را بخوانید: شبکه گسترده

«شبکه گسترده» (Wide Area Network) یك «شبکه رایانه‌ای» است که نسبتاً ناحیه جغرافیایی وسیعی را پوشش می‌دهد (برای نمونه از یک کشور به کشوری دیگر یا از یک قاره به قاره‌ای دیگر). این شبکه‌ها معمولاً از امکانات انتقال خدمات دهندگان عمومی مانند شرکت‌های مخابرات استفاده می‌کند. به عبارت کمتر رسمی این شبکه‌ها از «مسیریاب»ها و لینک‌های ارتباطی عمومی استفاده می‌کنند.

شبکه‌های گسترده برای اتصال شبکه‌های محلی یا دیگر انواع شبکه به یکدیگر استفاده می‌شوند. بنابراین کاربران و رایانه‌های یک مکان می‌توانند با کاربران و رایانه‌هایی در مکانهای دیگر در ارتباط باشند. بسیاری از شبکه‌های گسترده برای یک سازمان ویژه پیاده‌سازی می‌شوند و خصوصی هستند. بعضی دیگر به‌وسیله «سرویس دهندگان اینترنت» (ISP) پیاده‌سازی می‌شوند تا شبکه‌های محلی سازمانها را به اینترنت متصل کنند.

شبکه شبکه‌ها (Internetwork)

نوشتار اصلی را بخوانید: شبکه شبکه‌ها

دو یا چند «شبکه» یا «زیرشبکه» (Subnet) که با استفاده از تجهیزاتی که در لایه 3 یعنی «لایه شبکه» «مدل مرجع OSI» عمل می‌کنند مانند یک «مسیریاب»، به یکدیگر متصل می‌شوند تشکیل یک شبکه از شبکه‌ها یا «شبکه شبکه‌ها» را می دهند. همچنین می‌توان شبکه‌ای که از اتصال داخلی میان شبکه‌های عمومی، خصوصی، تجاری، صنعتی یا دولتی به وجود می آید را «شبکه شبکه‌ها» نامید.

در کاربردهای جدید شبکه‌های به هم متصل شده از قرارداد IP استفاده می‌کنند. بسته به اینکه چه کسانی یک شبکه از شبکه‌ها را مدیریت می‌کنند و اینکه چه کسانی در این شبکه عضو هستند، می‌توان سه نوع «شبکه شبکه‌ها» دسته بندی نمود:

شبکه داخلی یا اینترانت (Intranet)
شبکه خارجی یا اکسترانت (Extranet)
شبکه‌اینترنت (Internet)

شبکه‌های داخلی یا خارجی ممکن است که اتصالاتی به شبکه اینترنت داشته و یا نداشته باشند. در صورتی که این شبکه‌ها به اینترنت متصل باشند در مقابل دسترسی‌های غیرمجاز از سوی اینترنت محافظت می‌شوند. خود شبکه اینترنت به عنوان بخشی از شبکه داخلی یا شبکه خارجی به حساب نمی‌آید، اگرچه که ممکن است شبکه اینترنت به عنوان بستری برای برقراری دسترسی بین قسمت‌هایی از یک شبکه خارجی خدماتی را ارائه دهد.

شبکه داخلی (Intranet)

نوشتار اصلی را بخوانید: شبکه داخلی

یک «شبکه داخلی» مجموعه‌ای از شبکه‌های متصل به هم می باشد که از قرارداد ‎IP و ابزارهای مبتنی بر IP مانند «مرورگران وب» استفاده می‌کند و معمولاً زیر نظر یک نهاد مدیریتی کنترل می‌شود. این نهاد مدیریتی «شبکه داخلی» را نسبت به باقی قسمت‌های دنیا محصور می‌کند و به کاربران خاصی اجازه ورود به این شبکه را می‌دهد. به طور معمول‌تر شبکه درونی یک شرکت یا دیگر شرکت ها «شبکه داخلی» می باشد.

شبکه خارجی (Extranet)

نوشتار اصلی را بخوانید: شبکه خارجی

یک «شبکه خارجی» یک «شبکه» یا یک «شبکه شبکه‌ها» است که بلحاظ قلمرو محدود به یک سازمان یا نهاد است ولی همچنین شامل اتصالات محدود به شبکه‌های متعلق به یک یا چند سازمان یا نهاد دیگر است که معمولاً ولی نه همیشه قابل اعتماد هستند. برای نمونه مشتریان یک شرکت ممکن است که دسترسی به بخش‌هایی از «شبکه داخلی» آن شرکت داشته باشند که بدین ترتیب یک «شبکه خارجی» درست می‌شود، چراکه از نقطه‌نظر امنیتی این مشتریان برای شبکه قابل اعتماد به نظر نمی‌رسند. همچنین از نظر فنی می‌توان یک «شبکه خارجی» را در گروه شبکه‌های دانشگاهی، کلان‌شهری، گسترده یا دیگر انواع شبکه (هر چیزی غیر از شبکه محلی) به حساب آورد، چراکه از نظر تعریف یک «شبکه خارجی» نمی‌تواند فقط از یک شبکه محلی تشکیل شده باشد، چون بایستی دست کم یک اتصال به خارج از شبکه داشته باشد.

شبکه اینترنت (Internet)

نوشتار اصلی را بخوانید: اینترنت

شبکه ویژه‌ای از شبکه‌ها که حاصل اتصالات داخلی شبکه‌های دولتی، دانشگاهی، عمومی و خصوصی در سرتاسر دنیا است. این شبکه بر اساس شبکه اولیه‌ای کار می‌کند که «آرپانت» (ARPANET) نام داشت و به‌وسیله موسسه «آرپا» (ARPA) که وابسته به «وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا» است ایجاد شد. همچنین منزلگاهی برای «وب جهان‌گستر» (WWW) است. در لاتین واژه Internet‎ برای نامیدن آن بکار می رود که برای اشتباه نشدن با معنی عام واژه «شبکه شبکه‌ها» حرف اول را بزرگ می‌نویسند.

اعضای شبکه اینترنت یا شرکت‌های سرویس دهنده آنها از «آدرسهای IP» استفاده می‌کنند. این آدرس‌ها از موسسات ثبت نام آدرس تهیه می‌شوند تا تخصیص آدرسها قابل کنترل باشد. همچنین «سرویس دهندگان اینترنت» و شرکت‌های بزرگ، اطلاعات مربوط به در دسترس بودن آدرس‌هایشان را بواسطه «قرارداد دروازه لبه» (BGP) با دیگر اعضای اینترنت مبادله می‌کنند.

اجزای اصلی سخت‌افزاری

همه شبکه‌ها از اجزای سخت‌افزاری پایه‌ای تشکیل شده‌اند تا گره‌های شبکه را به یکدیگر متصل کنند، مانند «کارت‌های شبکه»، «تکرارگر»ها، «هاب»ها، «پل»ها، «راهگزین»ها و «مسیریاب»ها. علاوه بر این، بعضی روشها برای اتصال این اجزای سخت‌افزاری لازم است که معمولاً از کابلهای الکتریکی استفاده می‌شود (از همه رایجتر «کابل رده ۵» (کابل Cat5) است)، و کمتر از آنها، ارتباطات میکروویو (مانند IEEE 802.11) و («کابل فیبر نوری» Optical Fiber Cable) بکار می روند.

کارت شبکه

نوشتار اصلی را بخوانید: کارت شبکه

«کارت شبکه»، «آداپتور شبکه» یا « کارت واسط شبکه» (Network Interface Card) قطعه‌ای از سخت‌افزار رایانه است و طراحی شده تا این امکان را به رایانه‌ها بدهد که بتوانند بر روی یک شبکه رایانه‌ای با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. این قطعه دسترسی فیزیکی به یک رسانه شبکه را تامین می‌کند و با استفاده از «آدرسهای MAC»، سیستمی سطح پایین جهت آدرس دهی فراهم می‌کند. این شرایط به کاربران اجازه می‌دهد تا به وسیله کابل یا به صورت بی‌سیم به یکدیگر متصل شوند.

تکرارگر

نوشتار اصلی را بخوانید: تکرارگر

«تکرارگر» تجهیزی الکترونیکی است که سیگنالی را دریافت کرده و آن را با سطح دامنه بالاتر، انرژی بیشتر و یا به سمت دیگر یک مانع ارسال می‌کند. بدین ترتیب می‌توان سیگنال را بدون کاستی به فواصل دورتری فرستاد. از آنجا که تکرارگرها با سیگنال‌های فیزیکی واقعی سروکار دارند و در جهت تفسیر داده‌ای که انتقال می‌دهند تلاشی نمی‌کنند، این تجهیزات در «لایه فیزیکی» یعنی اولین لایه از «مدل مرجع OSI» عمل می‌کنند.

هاب

نوشتار اصلی را بخوانید: هاب

«هاب» قطعه‌ای سخت‌افزاری است که امکان اتصال قسمت‌های یک شبکه را با هدایت ترافیک در سراسر شبکه فراهم می‌کند. هاب‌÷ها در «لایه فیزیکی» از «مدل مرجع OSI» عمل می‌کنند. عملکرد هاب بسیار ابتدایی است، به این ترتیب که داده رسیده از یک گره را برای تمامی گره‌های شبکه کپی می‌کند. هاب‌ها عموماً برای متصل کردن بخش‌های یک «شبکه محلی» بکار می‌روند. هر هاب چندید «درگاه» (پورت) دارد. زمانی که بسته‌ای از یک درگاه می‌رسد، به دیگر درگاه‌ها کپی می‌شود، بنابراین همه قسمت‌های شبکه محلی می‌توانند بسته‌ها را ببینند.

پل

نوشتار اصلی را بخوانید: پل

یک «پل» دو «زیرشبکه» (سگمنت) را در «لایه پیوند داده» از «مدل مرجع OSI» به هم متصل می‌کند. پل‌ها شبیه به «تکرارگر»ها و «هاب»های شبکه‌اند که برای اتصال قسمت‌های شبکه در «لایه فیزیکی» عمل می‌کنند، با این حال پل با استفاده از مفهوم پل زدن کار می‌کند، یعنی به جای آنکه ترافیک هر شبکه بدون نظارت به دیگر درگاه‌ها کپی شود، آنرا مدیریت می‌کند.

پل ها به سه دسته تقسیم می‌شوند:

پل‌های محلی: مستقیما به «شبکه‌های محلی» متصل می‌شود.
پل‌های دوردست: از آن می‌توان برای ساختن «شبکه‌های گسترده» جهت ایجاد ارتباط بین «شبکه‌های محلی» استفاده کرد. پل‌های دور دست در شرایطی که سرعت اتصال از شبکه‌های انتهایی کمتر است با «مسیریاب»ها جایگزین می‌شوند.
پل‌های بی‌سیم: برای «اتصال شبکه‌های محلی» به «شبکه‌های محلی بی‌سیم» یا «شبکه‌های محلی بی‌سیم» به هم یا ایستگاه‌های دوردست به «شبکه‌های محلی» استفاده می‌شوند.

راهگزین

نوشتار اصلی را بخوانید: راهگزین

«راهگزین» که در پارسی بیشتر واژه «سوئیچ» برای آن بکار برده می‌شود، وسیله‌ای است که قسمت‌های شبکه را به یکدیگر متصل می‌کند. راهگزین‌های معمولی شبکه تقریباً ظاهری شبیه به «هاب» دارند، ولی یک راهگزین در مقایسه با هاب از هوشمندی بیشتری (و همچنین قیمت بیشتری) برخوردار است. راهگزین‌های شبکه این توانمندی را دارند که محتویات بسته‌های داده‌ای که دریافت می‌کنند را بررسی کرده، دستگاه فرستنده و گیرنده بسته را شناسایی کنند، و سپس آن بسته را به شکلی مناسب ارسال نمایند. با ارسال هر پیام فقط به دستگاه متصلی که پیام به هدف آن ارسال شده، راهگزین «پهنای باند» شبکه را به شکل بهینه‌تری استفاده می‌کند و عموماً عملکرد بهتری نسبت به یک هاب دارد.

از نظر فنی می‌توان گفت که راهگزین در «لایه پیوند داده» از «مدل مرجع OSI» عمل کنند. ولی بعضی انواع راهگزین قادرند تا در لایه‌های بالاتر نیز به بررسی محتویات بسته بپردازند و از اطلاعات بدست آمده برای تعیین مسیر مناسب ارسال بسته استفاده کنند. به این راه گزین‌ها به اصطلاح «راهگزین‌های چندلایه» (Multilayer Switch) می‌گویند.

سیستم عامل

nazar69 — Fri, 11 Jul 2008 00:23:18 GMT

دلایل ایجاد سیستم عامل

یک سیستم کامپیوتری پیشرفته از یک یا چند پردازنده ، مقداری حافظه اصلی ، دیسک ها ، چاپگر ها ، صفحه کلید ، صفحه نمایش ، واسط های شبکه ای و دیگر دستگاه های ورودی و خروجی تشکیل شده است . این اجزا در کنار یکدیگر یک سیستم پیچیده را به وجود آورده اند . نوشتن برنامه هایی که تمامی این عناصر را مدیریت کرده و از آنها به طور صحیح ، بهینه و کارآمد استفاده نماید ، کار بسیار مشکلی است . اگر هر برنامه نویس مجبور باشد با مفاهیمی نظیر نحوه کار دستگاه های ورودی خروجی گوناگون آشنا باشد ، بسیاری از برنامه ها هرگز نوشته نخواهد شد . به همین دلیل ، از سالها قبل به وضوح مشخص بود که باید روش هایی یافت که برنامه نویسان را از پیچیدگی های سخت افزار دور نگه دارد . تلاش های گسترده ، منجر به ایجاد یک لایه نرم افزاری روی سخت افزار شد که همه اجزای سیستم را کنترل نموده و کار برنامه نویسان را راحت تر کند . به این لایه نرم افزاری سیستم عامل می گویند.

وظایف سیستم عامل

سیستم عامل دو کار عمده انجام می‌دهد :

در نگرش پایین به بالا ، منابع منطقی ( مانند فایل ها ) و منابع فیزیکی ( مانند دستگاه های سخت افزاری ) رایانه را مدیریت و کنترل می‌کند .

در نگرش بالا به پایین ، وظیفه سیستم عامل این است که یک ماشین توسعه یافته ( Extended Machine ) یا ماشین مجازی ( Virtual Machine ) را به کاربران ارائه کند تا آنها بتوانند آسان تر برنامه نویسی نمایند و درگیر پیچیدگی های سخت افزاری رایانه نشوند .

به طور کلی ، وظایف سیستم عامل شامل موارد زیر است :

استفاده بهینه از منابع و جلوگیری از به هدر رفتن آنها
تخصیص و آزاد سازی منابع
اداره صف ها و زمان بندی استفاده از منابع
حساب داری ( Accounting ) میزان استفاده از منابع
ایجاد امنیت ( security )
ایجاد ، حذف و اداره فرایند ها
ایجاد مکانیسم های ارتباط بین فرایند ها و همگام سازی آنها
مدیریت فایل ها و پوشه ها
مدیریت حافظه های اصلی و جانبی
برقراری امکان دسترسی چندتایی ( Multiaccess ) و اجرای هم روند ( Concurrent ) فرایند ها
به اشتراک گذاری منابع ( Resource Sharing )
تعیین راهکار هایی برای اداره بن بست ( deadlock ) ها
جلوگیری از شرایط رقابتی ( Race Condition ) و تداخل یا در هم قفل شدن ( Interlock ) فرایند ها
جلوگیری از گرسنگی ( Starvation )

سیستم عامل های فعلی

امروزه پرمصرف ترین سیستم عامل جهان ، ویندوز است که بر روی بیشتر رایانه‌های شخصی نصب شده ‌است .

نام چند ‌سیستم عامل معروف جهان در زیر آمده است :

انواع سیستم عامل

سیستم عامل تک پردازنده

این نوع سیستم عامل ها ، سیستم عامل های نسل چهارم ( نسل فعلی ) هستند که بر روی یک پردازنده اجرا می شوند .

سیستم عامل شبکه ای

این نوع سیستم عامل ها ، از کنترل کننده های واسط شبکه و نرم افزار های سطح پایین به عنوان گرداننده استفاده می کنند و برنامه هایی برای ورود به سیستم های راه دور و دسترسی به فایل از راه دور در آنها به کار گرفته می شود .

سیستم عامل توزیع شده

این سیستم عامل ها خود را مانند سیستم عامل های تک پردازنده به کاربر معرفی می کنند ، اما در عمل از چندین پردازنده اجرا می شوند. این نوع سیستم عامل در یک محیط شبکه ای اجرا می شود در این نوع سیستم یک برنامه پس از اجرا در کامپوترهای مختلف جواب نهایی به سیستم اصلی کاربر بر می گردد سرعت پردازش در این نوع سیستم بسیار بالاست.

سیستم عامل بی درنگ

از این نوع سیستم‌های عامل برای کنترل ماشین آلات صنعتی، تجهیزات علمی و سیستم‌های صنعتی استفاده می‌گردد. یک سیستم عامل بلادرنگ دارای امکانات محدود در رابطه با بخش رابط کاربر و برنامه‌های کاربردی مختص کاربران هستند. یکی از بخش‌های مهم این نوع سیستم‌های عامل، مدیریت منابع موجود کامپیوتری بگونه‌ای است که یک عملیات خاص در زمانی که می‌بایست، اجراء خواهند شد , مهم‌تر اینکه مدیریت منابع بگونه ایست که این عمل در هر بار وقوع, مقدار زمان یکسانی بگیرد.

زندگی نامه دونالد پدرسون

nazar69 — Fri, 11 Jul 2008 00:19:58 GMT

دونالد پدرسون , دانشمند علم كامپيوتر در سن 79 سالگي از دنيا رفت. دونالد پدرسون , دانشمند علم كامپيوتر كه بر توليد ابزار بسيار مشهور طراحي شده براي مدارات الكترونيكي نظارت داشت در سن 79 سالگي و در 25 ماه دسامبر از دنيا رفت.
به گزارش بخش خبر سایت http://www.iritn.com/ , به نقل از News.com , كارن پدرسون , همسر دونالد پدرسون , اعلام كرد كه علت مرگ شوهرش بيماري پاركينسون بوده است.

طراحان چيپ‌هاي كامپيوتري قبل از درست كردن چيپ‌ها بايد بدانند كه آنها چگونه عمل مي‌كنند. در دهه 1960 , نرم‌افزار موجود براي شبيه‌سازي رفتار مدارات مجتمع كند و نا مطمئن بود.
در سال 1972 هنگامي‌كه آزمايشگاه پدرسون , در دانشگاه كاليفرنيا , بركلي , برنامه سريع و دقيقي به نام برنامه شبيه‌سازي با تكيه بر مدارات مجتمع يا Spic ايجاد كرد وضعيت نيز تغيير كرد.
اين برنامه به سرعت به يك استاندارد صنعتي تبديل شد و امروزه نسخه‌هايي از آن براي آزمايش چيپ‌هاي مورد استفاده در وسايل الكترونيكي چون كامپيوتر‌ها , تلفن‌هاي همراه , وسايل خانگي و خودروها استفاده مي‌شود.
پدرسون تاكيد داشت رمز Spic در اختيار مهندسان ديگر نيز قرار بگيرد اما به شرطي كه آنها اين رمز را نفروشد و پيشرفت حاصل شده از اين رمز را منعكس كنند. اين مسئله باعث شد كه وي اولين توسعه دهنده روشي باشد كه اكنون با نام اپن‌سورس شناخته مي‌شود.
پدرسون در 30 سپتامبر 1925 در هالوك به‌دنيا آمد. بعد از سپري كردن خدمت در جنگ جهاني دوم , درجه دكتراي خود را از دانشگاه استندفورد گرفت و در آزمايشگاهي در نيوجرسي مشغول به كار شد. او در سال 1955 به بركلي رفت و تا سال 1991 در همان‌جا ماند.
پدرسون در اوايل دهه 1960 دانشگاه را متقاعد كرد تا اولين آزمايشگاه آكادميك براي ساخت ميكروچيپ‌ها را تاسيس كند.
پدرسون 3 دختر به نام‌هاي اميلي ساندرز , مارگارت استنفيلد و كاترين روكارد و يك پسر به نام جان و چهار نوه از خود به جاي گذاشت.